Pies terapeutyczny pełnił dziś kluczową rolę jako naturalny mediator, ułatwiając dzieciom nawiązywanie kontaktów społecznych i współpracę w grupie. Jego obecność obniżała poziom napięcia i stresu, wspierając regulację emocjonalną i poczucie bezpieczeństwa. Motywował dzieci do aktywnego uczestnictwa w zadaniach, wzmacniając ich zaangażowanie i koncentrację. Bezpośredni kontakt z psem stymulował procesy neurobiologiczne odpowiedzialne za wydzielanie endorfin i oksytocyny, co poprawiło samopoczucie. Dzięki temu zajęcia miały nie tylko wymiar edukacyjny, ale także terapeutyczny, wspierając całościowy rozwój dzieci.
