Kwietniowe zajęcia dogoterapii stanowiły kompleksową formę stymulacji psychofizycznej dzieci. Wykorzystano różnorodne aktywności ukierunkowane zarówno na rozwój poznawczy, jak i motoryczny.Obecność psa terapeutycznego sprzyjała regulacji emocjonalnej oraz wzmacniała poczucie bezpieczeństwa uczestników.Zajęcia rozpoczęto od ćwiczeń aktywizujących układ ruchowy poprzez spontaniczne formy zabawy.Wprowadzenie elementów pracy manualnej, takich jak tworzenie „kwitnącego drzewka szczęścia”, wspierało rozwój motoryki małej.Działania te stymulowały również procesy planowania oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej.W trakcie zajęć zastosowano elementy edukacji matematycznej z udziałem psa, co zwiększało motywację dzieci do nauki.Interakcja z psem pełniła funkcję wzmacniającą koncentrację uwagi oraz procesy pamięciowe.Ćwiczenia z wykorzystaniem balonów wpływały korzystnie na integrację sensoryczną oraz kontrolę napięcia mięśniowego.Ruchowe aktywności grupowe wspierały rozwój kompetencji społecznych oraz współdziałania.Dzieci spontanicznie angażowały się w proponowane zadania, wykazując wysoki poziom motywacji wewnętrznej.Kontakt z psem terapeutycznym redukował napięcie psychiczne i sprzyjał obniżeniu poziomu stresu.Zajęcia miały charakter wielozmysłowy, co zwiększało efektywność oddziaływań terapeutycznych.Systematyczne włączanie psa w proces edukacyjny wzmacniało pozytywne skojarzenia z nauką.Obserwowano poprawę w zakresie komunikacji werbalnej i niewerbalnej uczestników.Dzieci wykazywały większą otwartość emocjonalną oraz gotowość do podejmowania nowych wyzwań.Zastosowane metody pracy odpowiadały na indywidualne potrzeby rozwojowe każdego dziecka.Zajęcia miały charakter profilaktyczno-terapeutyczny, wspierający harmonijny rozwój psychoruchowy.Obecność psa pełniła funkcję mediatora relacji oraz katalizatora pozytywnych doświadczeń.Dogoterapia po raz kolejny ukazała swoją niezwykłą skuteczność jako metoda wspierająca rozwój dzieci, które z autentyczną radością uczestniczą w tego typu zajęciach.
