Zabawa w teatr z udziałem psa terapeutycznego stanowiła bezpieczną przestrzeń do wyrażania siebie, budowania relacji i rozwijania umiejętności społeczno – emocjonalnych w atmosferze akceptacji, radości i wspólnej twórczości. Obecność psa terapeutycznego miała szczególną wartość motywacyjną i wspierającą. Pies pełnił rolę uważnego obserwatora i „publiczności”, co dodawało dzieciom odwagi i zachęcało je do aktywnego udziału w zadaniach. Jego spokojna i akceptująca obecność pomagała w redukcji napięcia i stresu związanego z występem przed innymi. Dla wielu dzieci pies był też inspiracją do tworzenia scenek oraz pomostem do nawiązywania relacji z rówieśnikami i prowadzącymi zajęcia.
